جویبار شهری در ساحل دریای خزر

سلام آخر که شعر بسیار زیبایی از اهورا ایمان می باشد، با صدای فوق العاده احسان خواجه امیری عزیز اجرا شده و از آهنگ بسیار زیبایی هم سود می بره.

من به خاطر این که خیلی از این آهنگ لذت می برم، (یکی از محبوب ترین ترانه ها برای منه)شعر زیباشو اوردم:

سلام ای غروب غریبانه دل

سلام ای طلوع سحرگاه رفتن

سلام ای غم لحظه‌های جدایی

خداحافظ ای شعر شب‌های روشن



خداحافظ ای شعر شب‌های روشن

خداحافظ ای قصه عاشقانه

خداحافظ ای آبی روشن عشق

خداحافظ ای عطر شعر شبانه



خداحافظ ای همنشین همیشه

خداحافظ ای داغ بر دل نشسته

تو تنها نمی‌مانی ای مانده بی من

تو را می‌سپارم به د‌ل‌های خسته



تو را می‌سپارم به مینای مهتاب

تو را می‌سپارم به دامان دریا

اگر شب نشینم اگر شب شکسته

تو را می‌سپارم به رویای فردا



به شب می‌سپارم تو را تا نسوزد

به دل می‌سپارم تو را تا نمیرد

اگر چشمه واژه از غم نخشکد

اگر روزگار این صدا را نگیرد



خداحافظ ای برگ و بار دل من

خداحافظ ای سایه‌سار همیشه

اگر سبز رفتی اگر زرد ماندم

خداحافظ ای نوبهار همیشه

ریزش پل تاریخی در جویبار/ انسداد مسیر تردد 15 روستا:

فرماندار جویبار از ریزش یکی از پایه های پل تاریخی درویش محمد شاه جویبار متعلق به دوران قاجاریه خبر داد.

امید نیک نژاد از آنچه که ' بی توجهی مسوولان سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری ' در تخصیص اعتبار و مرمت پل تاریخی ' سیکاپل ' در این شهرستان نامید ، انتقاد کرد

محمد علی بذر افشان -دبیر انجمن میراث فرهنگی شهرستان جویبار- تصویر روزنامه ای را نشان داد که به گفتگویش با روزنامه ایران اختصاص داشت و سه سال پیش نسبت به تخریب پل تاریخی سیکا پل جویبار هشدار داده بود.

کسی در مازندران این هشدار را جدی نگرفت تا این که سرانجام سیکا پل با قدمت 200 ساله اش فروریخت.

  البته این یه امر عادی شده! آثر تاریخی یا خودش خراب می شه یا به دلایل فنی تخریب میشه!مهم نیست!

اهالی سال هاست با نامه‌ها و شکواییه‌های مختلف از شهرستان و استان خواستار احداث پل جدید در کنار این پل بودند و از فرسودگی این پل خبر دادند؛اما گویا این پل تاریخی برای مسولان جویباری و استانی اهمیت نداشت.

سیکا پل راه ارتباطی دسترسی آسان بیش از 20 روستای بخش مرکزی و گیل خوران به مرکز شهرستان جویبار بود که برروی رود خانه سیاهرود واقع شده است .

بنای این پل به دوره قاجاریه برمی گردد و با گذشت بیش از 200 سال همچنان مردم این روستاها از روی آن تردد می کردند.

پل تاریخی سیکاپل یکی از پل‌های قاجاری شهرستان جویبار است که در سال 86 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید.

اطراف این پل را زمین‌های شالیزاری و درختان سرسبز فراگرفته و چشم‌انداز زیبایی را فراهم کرده است.
اهالی می گفتند، چند ماهی بود، از میراث فرهنگی آمده بودند و به مرمت آن پرداخته بودند! اما اندکی بعد کار را نیمه کاره رها کردند و رفتند، ‌نمی دانیم چرا؟ ولی بعد از این اتفاق دقیقا در قسمتی که آن ها مشغول کار بودند،‌ باید فرو ریزد!!

راه حل ابتدایی و ضروری برای حفظ اثر تاریخی جایگزینی آن می باشد نه اینکه به مرمت پلی بپردازیم، که روزانه صدها ماشین سنگین و سبک که بارشان به چند صد تن می رسد از آن عبور می کند؟! مگر می شود ندانیم که ابتدا بار این پل را باید سبک کرد، بعد آن را مرمت کنیم؟! گویا مسئولین شهر می خواستند، آن را برای گردشگران زیبا کنند، تا باز هم چیزی عایدشان شود! بی توجه به این که پلی به این قدمت را برای عبور انسان ها ساخته بودند، و وسیله نقلیه مجاز در آن زمان هم گاری بود!

نکته جالب توجه این است؛ درحال حاضر که نزدیک به سه ماه‌از آن اتفاق می گذرد، اما پوشش خبری ناچیزی از طرف رسانه ها در برابر این رویداد شاهد بودیم، گویا اتفاقی نیفتاده! بگذریم،‌که اهالی آن جا پل ارتباطی خود را از دست داده اند، و از داخل رودخانه سیاه رود عبور می کنند! که اگر بارندگی مجددی اتفاق بیفتد، خدا می داند، منتظر چه اتفاقی باید باشیم!

ایران در المپیک سی­ام 53 شرکت کننده داشت که 10 شرکت کننده­ی آن اهل مازندران بودند.

 کسب 2 مدال طلا و یک مدال برنز، برگزاری رقابت های آبرومندانه و غرورآفرین، ره آورد تلاش جانانه ی این افتخارآفرینان بوده است. بزرگ بودن این افتخارات قطعا خارج از توصیف خواهد بود.

در این جا یک نمای کلی از رقابت ها و نتایج این ده ورزشکار المپیکی ارایه می کنیم.

شهرستان قایم شهر

1- بهداد سلیمی؛ وزنه برداری دسته 105+ کیلو؛ مدال طلا؛ قویترین مرد المپیک و جهان. (با ثبت رکورد  مجموع 455 کیلو)

شهرستان آمل

2- قاسم رضایی؛ کشتی فرنگی وزن 96 کیلو؛ مدال طلا. (زنده باد محمد بنا، استاد مسلم کشتی فرنگی جهان)

از شهرستان جویبار:

3-کمیل قاسمی؛ کشتی آزاد وزن 120 کیلو؛ مدال برنز؛ پرچم دار کاروان المپیک ایران در رژه مراسم اختتامیه؛ البته این قهرمان در نیمه نهایی با آرتور تایمازف ازبکستانی، اسطوره وزن 120 کیلو، دارنده 3 مدال طلای المپیک، فقط با قرعه و گوی، نتیجه را واگذار کرد، و از راهیابی به فینال و کسب مدال طلا بازماند.

4-رضا یزدانی؛ کشتی آزاد وزن 96 کیلو؛ بدشانس ترین ورزشکار کاروان ایران. این قهرمان نامی جویباری و امید اول کسب مدال طلای المپیک، پس از جنگیدن در دو رقابت اول خود مقابل حریفان قدری از روسیه و قرقیزستان، با اقتدار راهی مرحله نیمه نهایی گردید و در حالی که در این رقابت نیز کاملا مستحق برد در مقابل حریف اوکراینی خود بود، مصدومیت 4 ساله اش گریبانگیر این دلاور شد و از ادامه مسابقات جا ماند. و نتوانست به مدال طلای المپیک که کاملا استحقاقش را داشت، دست یابد. البته این قهرمان در مرحله 4/1 نهایی نیز علیرغم وجود این مصدومیت مزمن، توانست مقتدرانه و با غیرتی مثال زدنی، حریف خود را شکست دهد.

5-مسعود اسماعیل­پور؛ کشتی آزاد وزن 60 کیلو؛ پس از کسب دو پیروزی و بالا آمدن تا مرحله 4/1 نهایی پس از باخت به حریف روسی از کسب مدال باز ماند. (البته در شانس مجدد نیز به حریف هندی خود نتیجه را واگذار کرد).

شهرستان بابل:

6-نوشاد عالمیان؛ تنیس روی میز؛ بدست آوردن دو پیروزی (اولین برد پینگ پنگی ایران در المپیک) بالا آمدن تا مرحله یک سی و دوم نهایی.

7-بشیر باباجان­زاده؛ کشتی فرنگی وزن 120 کیلو؛ بدست آوردن دو پیروزی، بالا آمدن تا مرحله یک چهارم نهایی.

8-سوسن حاجی­پور؛ تکواندو وزن 67- کیلو؛ متاسفانه رقابت نزدیک این ورزشکار در بازی اول با حریف استرالیایی اش، با شکست در راند طلایی همراه بود و از دور مسابقات حذف شد. با امید موفقیت این عزیز در آینده.

شهرستان سوادکوه

9-مهدی تقوی؛ کشتی آزاد وزن 66 کیلو؛ متاسفانه این قهرمان جهان، در المپیک راه به جایی نبرد و در اولین کشتی خود نتیجه را واگذار کرد و پس از باخت حریف کوبایی او در دور بعد، از دور مسابقات کنار رفت. با امید موفقیت این عزیز در آینده.

شهرستان بابلسر

10- مهدی طلوتی؛ بوکس وزن 64 کیلو؛ بدست آوردن یک پیروزی، بالا آمدن تا مرحله یک هشتم نهایی.

دست مریزاد بچه­های مازندران که برای کل ایران شادی و برای مازندرانی­ها غرور آفریدین.  

خبرگزاری مهر عکس های زیبایی از بازار جویبار گذاشته، دلم نیومد این عکس ها رو تو وبلاگم نیارم. البته از این عکس ها استقبال زیادی شده و خیلی از سایت ها و وبلاگ ها، این عکس ها رو گذاشتن. جمعه بازار جویبار هر هفته، تو گرما، سرما، بارون و اوضاع جوی مختلف برگزار می شه و تعطیلی نداره. تو این بازار زیبا، همه ی مایحتاج زندگی به فروش می رسه و چون قیمت هاش خیلی مناسبه (چون اکثر اجناس از تولید به مصرف واقعین) از همه ی شهرهای اطراف برای خریدهای مختلف به این بازار میان و حسابی شلوغ می شه. با دیدن این عکس ها می شه یه تصویر کلی از بازار جویبار داشته باشیم. توصیف خبرگزاری مهر از این بازار جالبه: "بازار هفتگی جویبار نیاز روز مره مردم منطقه جویبار را هر هفته تامین می کند و محلی برای عرضه و تقاضای کالاهای ارزان قیمت است."

ساقیا آمدن عید مبارک بادت...

هفت سین در میدان اصلی شهر جویبار

قائم شهر، سوادکوه و جویبار:
کمال علی پور
سید هادی حسینی
 

بابل:
حجت الاسلام علی اکبر ناصری
حسین نیازآذری

ساری و میاندرود:
محمد دامادی

سید رمضان شجاعی کیاسری 

بابلسر و فریدونکنار:

مقداد نجف نژاد

نور و محمودآباد:

عبدالوحید فیاضی (احمد ناطق نوری که در سی سال گذشته همواره به عنوان نماینده مردم نور و محمودآباد در مجلس شورای اسلامی از این حوزه انتخابی راهی مجلس می‌شد این‌بار در رقابت با فیاضی از ورود به ساختمان سبز بهارستان بازماند)

آمل:
عزت‌الله یوسفیان‌ملا
 

نوشهر و چالوس:
قاسم احمدی لاشکی

تصاویر عزاداری روز عاشورا در شهرستان جویبار

البته بگم که چون عکس هارو یه آدم غیر حرفه(خودم!) با موبایل گرفته اصلا عظمت این عزاداری هارو نتونسته به تصویر بکشه:

از جان طمع بریدن آسان بود ولیکن     از دوستان جانی مشکل توان بریدن

چقدر سخته باورش... " میلاد میرموسایی درگذشت"

شعری که همیشه دوست داشت:

روی دل هر شب تا سحرگاهان با خدا دارم

هر نفس آهی است کز دل خونین

لحظه های عمر بی سامان می رود سنگین

اشک خون آلود من دامان می کند رنگین

به سکوت سرد زمان. به خزان زرد زمان

نه زمان را درد کسی نه کسی را درد زمان

بهار مردمی ها دی شد.زمان مهربانی ها طی شد

آه از این دمسردی ها خدایا!

نه امیدی در دل من که گشاید مشکل من

نه فروغ رو مهی . که فروزد محفل من

نه همزبان دردآگاهی که ناله ای خورد با آهی

داد از این بی دردی ها خدایا!

وه که به حسرت عمر گرامی سر شد

همچو شراری از دل آذر بر شد و خاکستر شد

یک نفس زد و به هدر شد. روزگار من به سر شد

چنگی عشقم راه جنون زد

مردم چشمم جامه به خون زد یارا!

دل نهم ز بی شکیبی

با فسون  خود فریبی

چه فسون نافرجامی

به امید بی انجامی

وای از این افسون سازی خدایا

رسم شده که هرکسی فوت می­کنه همه ازش تعریف می­کنن و ازش خوبی می­گن، ولی تو مراسم تشییع میلاد عزیز خیلی جالب بود‘ اصلا این کلیشه تکرار نشد چون این قدر خوب بود و خوبی داشت که کسی از خوبی هاش تعریف نمی کرد! (چون نیازی به تمجیدهای کلیشه­ای نداشت)چون برای همه واضح بود که چقدر خوب بود...صبور و مهربون و ....

روز عید قربون یه روز سرد پاییزی تو جویبار بود. که بعد از حدود 8 ساعت بارش بارون، صبح عید این بارش با وزش باد شدیدی جایگزین شد، دمای هوا هم حدود 6-7 درجه بود؛

اینم یه ترکیب رنگ زیبا تو طبیعت پاییزی جویبار:

همشهری های عزیز جویباری روز پنج شنبه 31/6/90 در مراسم خودجوش استقبال از پلنگ جویبار قهرمان کشتی آزاد جهان پهلوان رضا یزدانی سنگ تمام گذاشتند:

دست مریزاد رضا دست مریزاد جویباری

به گزارش باشگاه خبری فارس «توانا»، رقابت‌های سه وزن دوم رقابت‌های کشتی آزاد قهرمانی جهان و گزینشی المپیک از عصر امروز در استانبول ترکیه آغاز شده است که رضا یزدانی در 96 کیلو در دیدار فینال این وزن در 3 تایم و با نتیجه (4 - صفر)، (صفر- یک) و (یک - صفر) مقابل سرحت بالچی از ترکیه به برتری رسید و مدال طلای جهان را بر گردن آویخت.
ترک ها در این دیدار هم ناداوری خود را نشان دادند، اما یزدانی اجازه از دست رفتن نشان طلا را نداد.

یزدانی پس از استراحت در دور نخست در دور دوم مقابل گوانزالز از اسپانیا با ضربه فنی به پیروزی رسید و راهی مرحله بعد شد.
وی در دور سوم نیز مقابل گرگلی کیس از مجارستان در 2 تایم با نتیجه (4 - صفر) و (3 - یک) به برتری رسید و به یک‌چهارم نهایی رسید.
نماینده کشورمان در دور چهارم هم مقابل روسلان شیخ‌اف از بلاروس در 3 تایم با نتیجه (صفر - یک)، (3 - صفر) و (4 - صفر) مقابل روسلان شیخ‌اف از بلاروس به پیروزی رسید و علاوه بر حضور در نیمه‌نهایی جواز حضور در المپیک لندن را نیز کسب کرد.

کسب مدال طلای مسابقات توسط دلاور جویباری؛ رضا یزدانی؛ بر همه‌ی ایرانیان به‌خصوص همشهری‌های عزیز؛ جویباری‌های گرانقدر مبارک باد.

رضا یزدانی پلنگ جویبار؛ توانست در فینال با غلبه بر کشتی‌گیر میزیان (ترکیه میزبان رقابت‌های جهانی کشتی است) گردن آویز طلا رو نصیب ایران عزیزمون کند.

رضا یزدانی با شکست حریف نیجریه‌ای برای اولین بار به دیدار فینال رقابت‌های جهانی رسید.
یزدانی که 2 نشان برنز جهان در 84 کیلو را در کارنامه دارد برای نخستین بار به دیدار پایانی 96 کیلو راه یافته بود، که با توجه به حضور کشتی‌گیر ترکیه‌ای در فینال کار سختی را برای رسیدن به نشان طلای جهان داشت ولی این دلاور مرد اهل جویبار با ذکاوت شجاعت و تکنیک بر سرحت بالچی از ترکیه فایق آمد و علاوه بر کسب سهمیه المپیک قهرمانی جهان را نیز بدست آورد.

دست مریزاد رضا جان.

با سلام.

یه لینک مفید برای دیدن نقشه شهرستان جویبار (هم نقشه زمینی هم ماهواره ای)

-برای دیدن نقشه جویبار، روی کلمه ی   نقشه جویبار    کلیک کنید.

 نقشه جویبار     

 برام هیچ حسی، شبیه تو نیست             کنار تو درگیر آرامشم

 خواننده: احسان خواجه امیری   شعر: بهزاد (یا روزبه) بمانی     تیتراژ سریال نابرده رنج

عاشق ترین

شب تاره و دلم بیقراره
از چشم مهتاب امید می باره

وقتی نگات شادی برام بیاره
زنده می شم با عشق تو دوباره

صد تا سواره دور قصر چشمات
اما چشات صیاد تک سواره

عاشق ترینم به روی ماهت همیشه
کاش قاصدک از تو خبر بیاره

اگه یه روز ببینمت ای آشنای ناشناس
می پیچه توی کوچمون، یه باغچه عطر گل یاس

ببین که با حس نگات،یه حرف نو دارم برات
ستاره ها رو می شکنم، خورشید می سازم تو چشات

این قطعه شعری از شاعر عزیز همشهری مونه که شعراشونو خواننده های مشهور زیاد خوندن.

سلام

اگه ساکن جویبارید یا اگه قصد سفر به این شهر ساحلی رو دارید می تونین برای اطلاع از اوضاع جوی  شهرستان جویبار به آدرس زیر مراجعه نمایید:

سایت هواشناسی جویبار

 پیش بینی شش روزه هوای جویبار

جای بسی تبریک و خوشحالی داره که موشک سفیر امید دومین پرتاب ماهواره را نیز با موفقیت پشت سر گذاشته!

دست مریزاد!

تاریخ پرتاب: چهارشنبه 25 خرداد شب میلاد حضرت علی (ع)

ارتفاع اولیه: اوج: 292km حضیض: 258km

رهگیری دایمی ماهواره رصد 1:

http://n2yo.com/satellite/?s=37675

تو این سایت علاوه بر ترک آن لاین ماهواره رصد مشخصات مداری ماهواره نیز قابل مشاهده است که این مشخصات به روز و مربوط به همان لحظه می باشد.

البته با توجه به این مشخصات طول عمر مداری ماهواره هم قابل پیش بینی خواهد بود (حدود بیست روز)

به امید موفقیت های بیشتر و بهتر!

١)  مدرسه رفتن بی‌فایده است؛ چون اگه باهوش باشی معلم وقت تو رو تلف می‌کنه، اگه خنگ باشی تو وقت معلمو.

چیدن هفت سین در میدان کشتی شهرستان جویبار

بهار از زبان فریدون مشیری

سال نو مبارک.با آرزوی بهترین ها در سال نو...
سالی پر از شعر و مهربانی...
سالی سرشار از صلح...
سالی سرشار از ...هر آنچه می خواهی...

با سلام

تو قهرمانی دیروز، علاوه بر حمایت مسوولین شهر که واقعا سنگ تموم گذاشتند، حمایت همه جانبه مردم کشتی دوست جویبار هم بی نظیر بود. گفته می شد که فقط 28 اتوبوس از شهرستان جویبار برای دیدن این مسابقه به تهران اومده بودند. این علاوه بر افرادیه که خودشون اومدن یا از شهرهای دیگه برای تشویق جویبار اومده بودند. البته این حمایت تو همه ی مسابقات تیم شهدای جویبار تو مرحله گروهی هم وجود داشت، مخصوصا تو دربی های مازندران. واقعا دست مریزاد همشهری های عزیز!

اونقدر این حضور پرشور و بی نظیر بود که اهالی همه رسانه ها که شامل تلویزیون و رادیو و خبرگزاری ها می شه لب به تحسین گشودند. و تو یکی از خبرگزاری ها دیروز اومده بود که "مازندران میزبان رقابت های نهایی هست!" جویباری های عزیز! این قهرمانی گوارای وجودتون که حقتون بود. درود بر شما.

همانطور که می شد پیش بینی کرد تیم کشتی شهدای جویبار بر تعاونی اعتباری امید مشهد  پیروز شد و راهی فینال شد تا ان شاالله با غلبه بر تیم نفت، قهرمان لیگ بشه. بعدازظهر امروز (سه شنبه ١٩/١١/٨٩) دیدار نهایی برگزار می شه!

شاگردان محمود اسماعیل پور برای رسیدن به فینال، صبح امروز ۴ بر ٣ تیم مشهدی رو شکست دادن، البته بعد از پیروزی کشتی گیران جویباری در چهار وزن اول و مسجل شدن فینالیست بودن تیم شهدای جویبار، محمود اسماعیل پور به احسان لشگری، رضا یزدانی و کمیل قاسمی اجازه کشتی گرفتن نداد تا بعدازظهر در مقابل نفتی که با انصراف تیم گاز مازندران به فینال رسید، از آمادگی کافی برخوردار باشن. به امید موفقیت تیم شهرمون تو مسابقه بعدازظهر!

این هم یه سری اطلاعات در مورد شهرستان جویبار:

پلاک های شهرستان جویبار "ایران ٧٢" با حرف "ی" هست.

کد ملی متولدین جویبار هم با ۵٨٢ شروع می شه.

کد شهر جویبار هم ٠١٢۴ با پیش شماره های ٣٢٢ و ٣٢٣.

چیز دیگه ای به ذهنم نرسید، اگه دوستان کمک کنن با اطلاعات یا سوال، که این قسمت و تکمیل کنم ممنون می شم.

سلام

سه شنبه بازی های نیمه نهایی و فینال لیگ کشتی آزاد برگزار می شه.

جویبار به عنوان صدر نشین گروه خودش با تیم مشهدی بازی داره و در صورت برد به فینال می ره (ان شاالله).

اون ور هم نیمه نهایی بین گاز مازندران(تیم دوم گروه) و نفت تهران (تیم اول گروه خودش) برگزار می شه.

روی کاغذ باید فینال بین تیم های شهدای جویبار و نفت تهران برگزار بشه که همون سه شنبه ١٩/١١/٨٩ قراره انجام بشه که ان شاالله برنده فینال و قهرمان امسال تیم جویبار هست.

به گزارش خبرگزاری فارس، مسابقات هفته پنجم گروه دوم لیگ برتر آزاد عصر روز (یکشنبه 3/11/89) با دو مسابقه پیگیری شد.

سالن سیدرسول حسینی ساری میزبان رویارویی تیم‌های گاز و جویبار بود که تیم میهمان (جویبار) برابر میزبانش به پیروزی رسید.

براین‌اساس تیم محمود اسماعیل‌پور چهارمین پیروزی‌اش را در لیگ برتر به دست آورد. این تیم تنها در هفته اول مسابقات مغلوب بانک ملی گلستان شد.

تیم گاز هم با این شکست، دو باخته شد که هر دو شکستش نیز برابر همین تیم جویبار رقم خورده است. در سویی دیگر تیم بانک ملی گلستان با استفاده از امتیاز میزبانی‌اش از سد ملایر گذشت.

به گزارش خبرگزاری فارس، در حالی که تیم گاز مازندران در دور رفت با نتیجه چهار بر سه مغلوب جویبار شده بود، این‌بار نیز نتوانست این دربی را به سود خود خاتمه دهد.

این مسابقه از ساعت 16 روز (یکشنبه) در سالن مملو از تماشاگر سیدرسول حسینی ساری آغاز شد و با نتیجه شش بر یک به سود تیم جویبار به پایان رسید.  در وزن 60 کیلوی این مسابقه، مسعود اسماعیل‌پور مدعی کسب دوبنده تیم ملی، از سد واسیلی فدروشین اوکراینی دارنده چندین مدال جهانی و نایب‌قهرمان المپیک 2008 چین گذشت.  رضا یزدانی نیز در حالی که پیش از این هم وعده شکست گئورگی گوگچلیدزه گرجستانی را داده بود، در مبارزه‌ای جانانه و دیدنی از سد این کشتی‌گیر عنوان‌دار گذشت.  محمدحسین سلطانی در 55 کیلو تنها کشتی‌گیر برنده تیم گاز در این جدال بود. 

نفس نمی کشد هوا

قدم نمی زند زمین

سکوت می کند غزل

بدون تو فقط همین!

باز باران بارید،

خیس شد خاطره ها؛

آفرین بر دل ابری هوا؛

هر کجا هستی باش،

آسمانت آبی،

و تمام دلت از غصه ی دنیا خالی!

لحظه ها خاطره اند

زندگی شوق تمنای همین خاطره هاست...

این خبر رو با کمی ویرایش می آرم، برای ارتقا روحیه جویباری ها!:

فارس: دربی مازندرانی‌ها بعدازظهر روز (دوشنبه ١٣/١٠/٨٩) در سالن مهدی حاجی‌زاده جویبار به انجام رسید، در جایی که خود حاجی‌زاده قهرمان سال ۲۰۰۲ جهان به عنوان سرپرست تیم میزبان، نظاره‌گر کار بود.

در شرایطی که قدرت مازندرانی‌ها بین تیم‌های گاز و جویبار تقسیم شده، نبرد دو تیم از ساری و جویبار برای تماشاگران کشتی‌دوست این استان از جذابیت زیادی همراه بود.
نکته جالب توجه عدم رویارویی یزدانی با گوگچلیدزه بود.

سلمان قادری در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری فارس در مورد عدم رویارویی یزدانی با گوگچلیدزه با وجود تاکید قهرمان بازی‌های آسیایی بر کشتی گرفتن، اظهار داشت: یزدانی خودش گفته بود هر طور که شده می‌خواهد روی تشک برود. حتی زمانی که به او گفتیم می‌توان از فرد دیگری در این مسابقه استفاده کرد، نپذیرفت. مصدومیتی نداشت فقط تمرینش خوب نبود. با وجود اصرار او به کشتی گرفتن با گوگچلیدزه، وقتی دیدم تیم برنده شده، نگذاشتم در این مسابقه حاضر شود.

نایب‌رئیس هیات کشتی مازندران تاکید کرد: یزدانی پیش از مسابقه دچار سرماخوردگی شدید شده بود و به همین دلیل حتی روی پایش بند نبود ولی می‌خواست حتما کشتی بگیرد. ولی تیم نیازی به برد او و 120 کیلو نداشت و با کادر فنی صحبت کردم که نگذاریم یزدانی روی تشک برود و بیماریش بدتر شود. خودم او را قانع کردم که می‌تواند در دور برگشت برابر گوگچلیدزه کشتی بگیرد.

او پیش از این گفته بود حتما برابر این کشتی‌گیر شاخص مبارزه خواهد کرد اما وقتی پیروزی تیمش را قطعی دید،‌ به مصاف این حریف گرجستانی نرفت.

در پایان مسابقه جویباری‌ها با نتیجه چهار بر سه برابر گاز به پیروزی رسیدند.

ای مهربان تر از برگ در بوسه های باران

 بیداری سپیده در چشم جویباران.....

آواز استاد شجریان

شعر شفیعی کدکنی

        این لیست اماکن تفریحی شهرماست! که مسوولین شهرستان جویبار اونو منتشر کردن. البته با وجود این پتانسیل ها و ساحلی بودن شهر، در جذب گردشگر اصلا موفق نبوده و نسبت به شهرهای ساحلی مجاور بسیار مهجور مانده، که فکر نمی کنم این مسیله تقصیر گردشگرها باشه!! و مسوولین شهر باید کمی هم به فکر این موضوع باشند و ساده از کنار این موضوع نگذرند. انصافا من که به عنوان یک جویباری واقعا تاسف می خورم که حتی یک گردشگر هم در شهر نمی بینم، البته مهمان از شهرستان های دیگر داریم! ولی دریغ از یک گردشگر!!که خودش بدون ارتباط با یکی از اهالی شهر گام به شهر جویبار بذاره، یعنی کسی که صرفا به خاطر جاذبه توریستی جویبار به مازندران بیاد. امیدوارم مسوولین با بهبود امکانات خدماتی، رفاهی و راه های مواصلاتی، از این امکانات خدادای استفاده بهتری کنند.

1- مجتمع تفریحی و توریستی ساحل دریا چپکرود در زمینی به مساحت 55 هکتار شامل: استراحتگاه (آلاچیق) – طرح شنا برادران و خواهران- پارکینگ- فضای سبز-تاسیسات ساحلی وساحل ماسه­ای زیبا، بکر و دست نخورده می­باشد.

2- مجتمع تفریحی و توریستی ساحل زیبای لاریم

3- جمعه بازار پل تاریخی آن

4- تکیه تاریخی کردکلا مربوط با دوره قاجاریه

5- تکیه و سقاتالار و روستای بیزیکی مربوط به دوره قاجاریه

6- پل تاریخی روستای درویش محمد شاه

7- چندین تپه باستانی مربوط به هزاره اول قبل میلاد از جمله تپه دین بن لاریم، تپه دونچال

8- محوطه باستانی ادهم مربوط به دوره ایلخانی و صفویه

9- آستانه مقدس شاه رضا محله

10- آبندها و استخرهای طبیعی که محل سکونت پرندگان مهاجر آبزی و کنار آبزی و...

11- تالاب و آب­بندان کردکلا حدود 300 هکتار دارای چشم انداز زیبا، ارزش اکولوژیکی بالا (پرندگان مهاجر آبزی، انواع مرغابی)

12- تالاب واسوکلا

13- رودخانه سیاه­رود

14- پارک شهر جوبیار(میدان امام، خیابان شهرداری)

15- پارک ولیعصر(عج) (میدان کشتی، بلوار دکتر ورداسبی)

با استفاده از این لینک می تونین نقشه ماهواره ای جویبارو ببینین و اگه خواستین تو بخشEDIT یا ویرایش نقشه، اسم مکان یا محل خاصی رو وارد کنین تا دیگران استفاده کنن. البته می تونین با زوم کردن رو عکس، خونه خودتونو هم پیدا کنین، کار جالبیه یا شایدم لذت بخش!!:

 عکس هوایی شهرستان جویبار

شهرستان جویبار به لحاظ موقعیت خاص جغرافیایی دارای اراضی پست جلگه­ای می باشد و مجاورت با دریای مازندران، آب و هوای معتدل و مرطوب، دارا بودن اراضی مستعد و مردمان سخت کوش که از دیر باز در امر تولید محصولات زراعی و دامی مشغول بوده­اند، در چندین دهه قبل، اکثر اراضی این منطقه به کشت برنج و گندم اختصاص می­یافته و به تدریج کشت محصولاتی مانند برنج، گندم، سویا، کلزا و مرکبات، متداول و سطوح بیشتری از اراضی، به کشت این محصولات تخصیص یافته­ است.

از گذشته­های دور، صنعتگران محلی، در این منطقه، با ساخت وسایل اولیه کشت و زرع شامل بیل، فوکا، دره(داس) و چنگه و... مبادرت می­نمودند. با پیشرفت علوم کشاورزی و تغییر روش در مراحل کاشت و تسریع در امور و کاهش صعوبت کاری با ورود تیلر و تراکتور، بخصوص در اراضی شالیزاری، صنعتگران نیز به موازات کشاورزان، در استفاده از ماشین در شخم و شیار اراضی، بر اساس نیاز کشاورزان،مبادرت به طراحی و ساخت ادوات و دنباله بندهای مخصوص نمودند. با تغییر کشت از پنبه، به سایر محصولات، بویژه محصولات استراتژیک شامل برنج، گندم و غلات، سویا و کلزا و مرکبات زمینه ساخت ادوات و دنباله بندهای مورد نیاز در اراضی، توسط صنعتگران جویباری مهیا گردید و در راستای تسهیل در مراحل آماده­سازی اراضی شالیزاری انجام می­شد، ایجاب می­نمود از ابزار خاص به منظور فرو نرفتن تراکتور و حرکت در اراضی باتلاقی استفاده گردد.

صنعتگران منطقه بر اساس نیاز کشاورزان با ساخت و طراحی دنباله بندهای مورد نیاز کشاورزان، باعث استفاده بهینه از ماشین در اراضی کشاورزی شدند.

در چهار دهه قبل، تعداد صنعتگران کمتر از تعداد انگشتان دست بوده و به مرور زمان و با پیشرفت­هایی که در امر کشاورزی به وجود آمد، تعداد این صنعتگران به حدود 50 نفر رسیده که در چهار دهه قبل با ابتدایی ترین وسایل و امکانات، نسبت به ساخت ادوات و دنباله بندها اقدام می­نمودند و تاثیر بسزایی در امر اشتغال­زایی این شهر داشته­اند. مرحومین استاد سید ابراهیم شریف­زاده و استاد حاج علی اصغر چلنگری بانیان تولید ادوات کشاورزی و دنباله بندها در این شهرستان بودند که رفته رفته فرزندان این صنعتگران سنتی، با استفاده از دستگاههای جدید و رعایت اصول فنی و فناوری روز اقدام نمودند و همواره به عنوان تولید کنندگان نمونه در سطح شهرستان، استان و حتی کشور مطرح بوده و با اخذ لوح­ها و تقدیرنامه­های مختلف تحولی در بخش صنعت کشاورزی فراهم ساختند.

البته شایان ذکر است که در حال حاضر با وجود رونق گرفتن صنایع دیگر در جویبار، صنعت کشاورزی بسیار کم فروغ شده و فعالین در این بخش کم کار شدند که دلیل آن برای من مشخص نمی باشد ولی امیدوارم مسوولین دلیل آنرا بدانند و چاره ای برای آن بیندیشند، تا هم اشتغالزایی در این بخش و هم بخش کشاورزی رونق پیدا کرده و معضل بیکاری در این شهر حل گردد ودغدغه جوانان شهرمون کم شود، به امید آن روز که با تلاش مسوولین قابل حصول خواهد بود.

*معمولا در گیلخواران اربابان حاکمیت داشتند. چنان که پدر "مکرمی" در زمان ناصرالدین شاه در کردکلا بر مردمی فرماندهی داشت و "حسن خان" در لاریم و "یاور خان و جعفر قلی ارباب و سرتیپ صارم نظام" در جویبار به نام ارباب فرمانروا بودند.

*برخی از مکتب خانه های جویبار عبارت بودند از:

مرحوم آقای "شیخ حسین منتظری" در جوان محله

کربلایی "حسین یدالهی" در جوان محله

مرحوم کربلایی "غلامحسین معلمی" در کلاگر محله

مرحوم کربلایی "شیخ اسماعیل زیرک" در فقیه محله

مرحوم "علی جان کاظمی" در بالا محله

کربلایی "سلیمان واحد" در بالا محله

همچنین در جویبار برخی از زنان با سواد هم مکتب خانه داشتند.

به این معلمان زن "ملا باجی" و به معلمان مرد معمولا "ملاعمو" می­گفتند.

 در اینجا با نگاهی به اولین­ها در جویبار می­تونیم به خودمون ببالیم که این سابقه­ی درخشان، مال شهر ماست و شایدم تاسفی بخوریم که چرا الان وضعیت شهر ما اینطوره؟ و مسیولین شهر که خودشون اقدام به انتشار این مطالب کردن، خوبه که به خودشون تلنگری بزنن و به پیشرفت شهر سرعت بهتری بدن. پتانسیلش وجود داره و فقط کافیه یه تغییراتی بوجود بیارن تا تمام نیروی بالقوه شهر به بالفعل تبدیل بشه و ....

اولین کارخانه شالی­ کوبی توسط حسین منتظری تاسیس شد که البته قبل از وی یک شخص آلمانی که از جنگ جهانی متواری شده و به این منطقه پناه آورده بود یک کارخانه شالی کوبی احداث کرد.

در سال 1314 سازمان شیلات بر قرار شد.

اولین دفتر ازدواج و طلاق در سال 1313 توسط شیخ مصطفی ورداسبی افتتاح شد.(از نکات جالب توجه این بود که تا سال وفاتشان یعنی 1345 فقط 13 مورد طلاق ثبت کرده بودند.)

اولین شرکت تعاونی در سال 1338 افتتاح شد.

اولین کتابخانه در سال 1345 افتتاح شد.

اولین استادیوم ورزشی در سال 1351 افتتاح شد.

اولین سالن پینگ پنگ در سال 1346 در محوطه پارک ملی بنا گردید که اکنون کلانتری شماره یک در آن استقرار دارد.

اولین شهردار جویبار آقای گلچین بودند.

اولین رییس انجمن شهر آقای حاج ابراهیم اقبالیان بود.

اولین کمباین توسط آقایان میر اکبر لاریمی و آقای پنبه کار به این منطقه آورده شد.

اولین موتور برق جهت برق رسانی به خانه های جویبار توسط حاج آقا محمدعلی شعیری در جویبار به کار انداخته شد و در کنار مسجد جامع کنونی قرار دارد.

 اولین حمام توسط استاد رفیع رنجبر در جویبار و شیخ مصلحی در کلاگر محله دایر شد.

اولین اتومبیل توسط حاج شکرالله فلاح به این شهر وارد شد.

اولین دیپلمه و اولین پزشک جویبار آقای هیبت الله ورداسبی بودند.

در سال 1312 شخصی به نام "یپرم ارمنی" تاجر، با چند نفر تاجر محلی در جویبار کارخانه پنبه پاک­کنی تاسیس کردند که در سال 1317 رضا شاه مالک این کارخانه کوچک شده و کارخانه بزرگ را تاسیس کرد.

مرحوم شیخ مصطفی ورداسبی با مرحوم شیخ اسماعیل مهجوری، در سال 1316 اولین مدرسه را در جویبار راه اندازی کردند که همان مدرسه سعدی بود.

در زمان رضا شاه برای بار اول بهداری تاسیس کردند که آقای "نادری" به عنوان اولین پزشک و آقای "نجاتی" به عنوان پزشکیار به کار مشغول شدند.

در سال 1368 با پیگیری های مکرر برخی از زحمتکشان، وزارت کشور با تاسیس بخشداری در جویبار موافقت نمودند. و این بخشداری در سال 1370 شروع به فعالیت نمود.

به امید روزهای بهتر برای شهرمون جویبار با درایت و مدیریت بهتر مسوولین

پیشتر در مورد حضور قومیت­های مختلف در جویبار صحبت کرده بودیم، حال تفصیلی از چگونگی این حضور، را در ادامه می­آورم:

الف) کردها: که پیش از دوره ناصرالدین شاه به منطقه گیلخواران کوچ کردند. روایت است که نظر شاه و حاکمان وقت این بود که کردها را به این آبادی­ها کوچ دهند تا هم اجتماع کردها در غرب کشور و قدرت آنان مزاحمتی ایجاد نکند و هم برای محافظت منطقه ساحلی دریا امنیتی تامین شود. هم اکنون هم در شهر جویبار منطقه­ای به نام "کرد محله" وجود دارد که نام فامیلی ساکنان آن "مدانلو" می­باشد.

ب) ترک­ها: در محلی به نام "ترک محله" در آبادی پهناب که در گذشته از اقوام ترک نژاد، خانواده­هایی در آنجا سکونت داشتند.

ج) سادات گیلخواران: شجره نسبی این طایفه در حال حاضر به میرعبدالعظیم می­رسد. که برایشان در خیابان فرهنگ ساری هم اکنون آرامگاهی به "میرسرروضه" وجود دارد و از نسل امام حسین (ع) می­باشد.

د) قزوینی­ها: که هم اکنون بازماندگان آنان در لهجه و طرز زندگی و آداب و رسوم با ساکنان بومی جویبار تفاوت چشمگیری ندارند.

ه) شهمیرزادی­ها: باید از شهمیرزاد اطراف سمنان باشند که برخی از آنان با همان نام "شهمیرزادی" در جویبار سکونت دارند.

و) لاهیجان: که در جون محله یا جوان محله و سراج­ کلا ساکنند که نام گروهی از آنان "جوانی" می­باشد.

ز) مهاجرانی دیگر هم به نام­های"بربری، زیار و گیلانی" در گیلخواران ساکنند.

ی) و گروهی از خانواده­های قدیمی جویبار شامل: خاندان "رضا قلی توکلی" در کلاگر محله، خاندان "حاج شیخ نصرالله تقوایی" در باغبان محله، خاندان "حاج اصغر شفیعی"در سراج کلا، خاندان "حاج تقی مجیدایی" در بالا محله و...

یه تعبیری از حاج آقا نقویان شنیدم خیلی به من چسبید، اونم ربط این شعر خواجه شیراز و واقعه کربلا بود؛ به زعم ایشون که حافظ شناس خوبی هم هستن چند بیت اول این شعر از زبون امام حسین گفته شده و ادامشم از زبون زینب کبری:

زان یار دلنوازم شکریست با شکایت
گر نکته‌دان عشقی بشنو تو این حکایت

بی‌مزد بود و منت هر خدمتی که کردم
یارب مباد کس را مخدوم بی‌عنایت

رندان تشنه لب را آبی نمی‌دهدکس
گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت

در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کان‌جا
سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت

چشمت به غمزه ما را خون خورد و می‌پسندی
جانا روا نباشد خون ریز را حمایت 

این بخش شعر هم مربوط به درددل حضرت زینب در شام غریبان:

در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود 
از گوشه‌ای برون آی ای کوکب هدایت

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود
 زنهار از این بیابان وین راه بی‌نهایت

ای آفتاب خوبان می‌جوشد اندرونم 
یک ساعتم بگنجان در سایه عنایت

این راه را نهایت صورت کجا توان بست
کش صد هزار منزل بیش است در بدایت

هر چند بردی آبم روی از درت نتابم
جور از حبیب خوشتر کز مدعی رعایت

عشقت رسد به فریاد ار خود به سان حافظ 
قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت 

 در ضمن دسته‌های عزاداری جویبار هم مثال زدنیه، مخصوصا دسته سینه‌زنی شب عاشورا و زنجیرزنی روز عاشورا، خدا بهشون توفیق بده،واقعا باید بیایید و از نزدیک ببینید....

آجرکم الله

تسلیت و التماس دعا

سلام.

شهر کوچیکی مثل جویبار درسته افراد متمول زیاد داره ولی پیشرفتش خیلی کنده، در واقع پیشرفتی نداره، اگرم هست خیلی محسوس نیست. (همین روزا یه مطلب از سابقه جویبار می ذارم که می تونین به همین قضاوت برسین که جویبار نسبت به 40 سال پیش خودش عقب تره!!). البته یه بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی مجهز توسط یکی از خیرین شهر به نام آقای فکوری در حال ساخته که درصد پیشرفت و نرخ پیشرفتش چندان مطلوب نیست، البته همینم خیلی جای تقدیرو تشکر داره ولی به هر حال توانایی این شخص بیشتر از اینه، خدا خیرش بده، ان شاالله که خدا عنایت ویژه ای به ایشان بکنه تا بتونن سریعتر کار نیکی که در پیش گرفتن رو به انجامی نیک برسونه. بگذریم، می خواستم  بگم که تو این شهر که دلخوشی  خاصی وجود نداره، این روزا افتخارآفرینی ورزشکارای شهر، شور خاصی رو ایجاد کرده. بعد از کسب مقام نایب قهرمانی تیم فوتبال ذوب آهن تو جام باشگاه های آسیا که الحق و والنصاف سهم به سزایی از این قهرمانی متعلق به درخشش شهاب گردان بوده، تو شهر با نصب پلاکاردهای زیبا، از این جوون محجوب تقدیر خوبی شد (مضمون یکی از این پلاکاردها: شهاب آسمان فوتبال ایران دست مریزاد همراه با عکس شهاب)

بعد از اون هم نوبت به بازی های آسیایی گوانگژو رسید که طلای ناب رضا یزدانی خیلی چسبید و برای اکثر مردم ایران (به قول مجری تلویزیون) طلای آقا رضا حلاوت دیگه ای داشت. از حق نگذریم که نصب پلاکارد و استقبال گرم از رضا یزدانی هم که بخش اعظمش خودجوش بود دست مریزاد داره. تقریبا می شه گفت مردم و مسیولین نقش شونو تو این قضیه درست ایفا کردن. البته از کشتی گیر دیگه ی جویباری ها، سعید احمدی که تو این بازی ها مصدوم شد هم یادی شد.

البته یه خبر خوب دیگه هم شنیدم که خیلی خوشحالم کرد که یکی از دوستام تو سن 30 سالگی شده شهردار بابل (بابل بزرگترین و متمول ترین شهر استانه و این موضوع رو تو برنامه زنده صبح آمد شبکه ٣ دیدم که آقای عسکری مهمان برنامه بودند.). آقای عسکری خیلی مبارکه (البته فعلا سرپرسته ولی ایشالا لیاقتشو نشون میده میشه شهردار).

صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت!!

آدم می‌مونه که کدومو قبول کنه؛ رمضان المبارک، رمضان الکریم، ماه خیر و برکت، ماه غفران و ... یا عید فطر!! اگه این ماه این همه خوبه (بر منکرش...) پس چرا آخرش عیده؟! اگه این همه مبارکه پس چرا وقتی تموم می‌شه جشن می‌گیرن؟! اگه این همه عزیزه، با رفتنش همه شاد می‌شن و شادی می‌کنن...خلاصه خیلی عجیبه، ما که نفهمیدیم، اگه کسی جوابی داره لطف کنه بنویسه، البته جواب، نه توجیه (که بعد از یک ماه بندگی جشن می‌گیریم...!!!)

به هر حال طاعات و عبادات همه قبول، عید فطر مبارک و تعطیلات (حداقل ٢ روز جمعه و شنبه) مربوطه خوش بگذره.

توفیق رفیق راهتان

     ١٠ سال پیش تو این ایام منتظر اعلام نتیجه نهایی کنکور بودیم، که کدوم رشته و کدوم دانشگاه قبول می‌شیم... چه زود ١٠ سال گذشت (یک جمله‌ی کلیشه‌ای: انگار همین دیروز بود که ...!!!) دوشنبه ۵ مرداد ٨٩ با محدود بچه‌هایی که تو ایران موندن و برا ادامه تحصیل نرفتن، دور هم جمع شدیم. خوشبختانه این سنت خوب بعد از فارغ‌التحصیلی هر سال به یه نحوی انجام می‌شه ولی یه ٣ سالی هست که شکلشم ثابت شده و هر سال یه افطاری تو خود دانشکده جمع می‌شیم. پارسال و امسال که خیلی حال داد چون هر دو بار به یه مناسبتی مهمون بودیم و دنگی نبود!!!! امسال نامزدی یکی از بچه‌ها این ضیافت رو برامون مجانی کرد!!! (البته به جز شاه‌دوماد که مبارکش باشه). از شوخی گذشته خیلی خوب بود البته اگه بقیه هم بیان بهترم می‌شه مخصوصا اونایی که تو ایران هستن ولی ازشون خبر نداریم...

اگر در دیدن عکس مشکل دارید اینجا کلیک کنید

دوشنبه 5 مرداد عادل فردوسی‌پور تو برنامه نود یک گزارش از حسن روشن پیشکسوت استقلال نشون داد. آقای روشن به حضور آقای علی نظری جویباری تو استقلال و ندادن پست به خودش تو این تیم سرشناس، اعتراض کرد (البته غیر مستقیم). و با تمسخر گفت که پیشکسوتان استقلال بزرگانی مثل جویباری! یعنی این درست نیست، بلکه باید بگیم بزرگانی چون جباری و ... که منظورش بکار بردن جمله "بزرگانی چون روشن" نیز بود و به راحتی می­شد از فحوای کلامش فهمید..... البته انقدر این حرف­ها را با جملاتی سخیف و پر از بغض گفت که واقعا تاسف برانگیز بودند. آره اگه از من یا هر آدم منصفی بپرسین می­گیم که ما ترجیح می دیم بشنویم تو کادر هدایت استقلال بزرگانی چون نظری جویباری حضور دارند تا اینکه برای اسم آقای روشن کلمه بزرگ را به کار ببرند. اگه حسن روشن بازیکن استقلال بوده، بازیکن خیلی خوب استقلال هم بوده، زحمت کشیده.... ولی چه فایده، که آدمی با این شخصیت، با این ادبیات، با این بغض و ...که همش دوست داره استقلال نتیجه نگیره تا بتوبه به کادر مدیریتی و کادر فنی تیم گیر بده و خودش و مطرح کنه... عنوان پیشکسوت استقلال و یدک بکشه!!

در عوضش نظری جویباری اگه بازیکن فوتبال نبوده، اگه بازیکن استقلال نبوده ولی خیلی خیلی بیشتر از آقای روشنِ مدعی، برای استقلال زحمت کشیده، خیلی خیلی بیشتر کمک کرده به تیم و انقد با شخصیت هست که هر وقت از تیم کنار بوده و نتونسته کمک کنه، تیشه برنداشت به ریشه استقلال بزنه، هر روز با مصاحبه­های بی مقدارش روحیه تیم و خراب نکرد، آرزوی شکست استقلالُ نکرد....

آره با این حساب کتاب، آدم عارش می­یاد بگه یکی مثل آقای روشن پیشکسوت استقلالِ، با این شخصیتش بیشتر باعث کسر شان استقلال هست تا مایه­ی مباهات آن، که ما بخوایم واژه بزرگ را برای ایشان بکار ببریم. هر وقت ایشون بزرگ شدند و جنبه این کلمه رو داشتن خود به خود براشون به­کار می­ره و لازم نیست که خودش تذکر بده.

البته چه بهتر که ایشان کمتر مصاحبه کنند (البته اگه اصلا مصاحبه نکنن که خیلی بهتره..) تا همون خاطره خوش بازی­هاش تو ذهن مردم بمونه و چیزی از اخلاقش ندونن.

امیدوارم انقد سطح فرهنگ تو جامعه ورزشی ما بالا بره که دیگه شاهد این کوته­بینی­ها نباشیم!!!

میان سجده سبز سحرگاهان

     اگر بر خاطرت رد شد خیال من،

     دعایم کن!

دنیا را بد ساخته اند...

کسی را که دوست داری، تو را دوست نمی دارد. کسی که تو را دوست دارد، تو دوستش نمی­داری. اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد  به رسم و آئین هرگز به هم نمی­رسند و این رنج است .

و این تمام زندگیست

و

زندگی یعنی این ....

دکتر شریعتی

ارزش انسان به اندازه حرف هایی هست که برای نگفتن دارد.

v    دوست داشتن و مورد محبت قرار گرفتن بزرگترین لذت دنیا است.

v هرگز وقتت را با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند، نگذران.

برای خوش بخت بودن به هیچ چیز نیاز نیست جز به نفهمیدن.

معلم شهید دکتر علی شریعتی

v   زندگی مساله در اختیار داشتن کارت‌های خوب نیست؛ بلکه خوب بازی کردن با کارتهای بد است.

v    انسان تا وقتی فکر می‌کند نارس است، به رشد و کمال خود ادامه می‌دهد و به محض آنکه گمان کرد رسیده شده است، دچار آفت می‌شود.

از تهران تا جویبار  از مسیر فیروزکوه حدود ٢٧٠ کیلومتر است. الان تقریبا ٧٠ درصد راه مسیر رفت و برگشت جدا می باشد و در محل های خاصی مسیر رفت و برگشت به صورت دوطرفه و کنار هم است که این مسیله کمی باعث کندی حرکت و افزایش خطر می شه. البته یک تکه از این مسیر در منطقه گدوک قرار داره که انقدر آب و هوای دوست داشتنی داره که این کندی حرکت و لذت بخش می کنه.

از تهران که راه بیفتی به سمت شمال باید مسیر زیر و طی کنی تا به جویبار برسی:

تو تهران که از اتوبان بابایی می ری به سمت جاده دماوند، بعد جاجرود، پردیس و بالاخره با عبور از بومهن به یه دوراهی می رسی که سمت راستی جاده فیروزکوه (جاده امن تر) سمت چپی جاده هراز (جاده زیباتر). وقتی مسیر فیروزکوه رو انتخاب کردی اولش به عنوان جاده کناری رودهن محسوب می شه، بعد می رسی به آبسرد، جابان، شهر دماوند، امین آباد، فیروزکوه و گدوک که بعد از گدوک استان تهران تموم می شه و وارد استان مازندران می شی.

استان مازندران هم با ورسک شروع می شه که این پل زیبا رو بر فراز کوه برای عبور قطار در خودش داره (پل ورسک). بعد از ورسک می رسی به دوآب بعد پل سفید، زیراب، سوادکوه و شیرگاه که به نظر من زیباترین منطقه در شرق و مرکز مازندران، پر از جنگل های انبوه،

 بعد قایم شهر و بالاخره جویبار. بعد از قایم شهر که تو کمربندی آن به سمت ساری حرکت می کنین بعد از طی حدود 5 کیلومتر به ورودی جویبار می رسین. از این مسیر حدود 15 کیلومتر باید طی کنین تا به شهرستان جویبار برسین.

üبدون عشق می‌توان ایثار کرد اما بدون ایثار هرگز نمی‌توان عشق ورزید.

v     تصمیمات کوچک را باید با مغز گرفت و تصمیمات بزرگ را با قلب.

v ١٠ درصد از زندگی چیزهایی است که برای انسان اتفاق می‌افتد و 90 درصد آن است که چگونه نسبت به آن واکنش نشان می‌دهد.

v کتاب بهترین دوست انسان و پیروی کورکورانه بدترین دشمن وی است.

    محدوده شهری جویبار ترکیبی از چند محل بهم پیوسته می باشد که از ابتدا شکل گیری محدوده شهر، از چهار محل؛ بالا محله، فقیه محله، کرد محله و جوان محله شکل گرفت که تمامی محدوده این چهار محل را در بر نمی گرفت، بلکه قسمتی از محدوده هر یک از این چهار محل در محدوده شهری قرار داشت. در کل از بدو تأسیس شهرداری جویبار به سرپرستی شهردار گل چین، محدوده شهری و حریم آن، شامل دو خیابان از میدان بطرف فرمانداری سابق یا پمپ بنزین قدیم بطول 1000 متر و حریم دو طرف جاده و از میدان سپاه(امام) تا آتش نشانی بطول 700 متر با حریم دو طرفش جزء محدوده شهری بود که به مرور زمان مرحله به مرحله محدوده و حریم شهری توسعه یافته و به محدوده کنونی شهری که شامل محل های سراجکلا، بالا محله، فقیه محله، جوان محله، تازه آباد، کرد محله، باغبان محله و کلاگر محله با حریم جانبی اش رسیده است.

    اما نکاتی را باید یاد آوری نمود این است که آیا نوع زندگی شهری از نظر جامعه شناسی که تعریف خاص خود را دارد، در این جا لحاظ شده یا نه که خود نیاز به شرح و بررسی کامل دارد.

    اما آنچه را که باید در مورد علل شکل‌گیری یا پیدایش شهر گفت این است که سنگ بنای جویبار در دوره رضا شاه با احداث کارخانه پنبه‌پاک‌کنی که حدود سال 1310 آغاز شد و در سال 1318 به بهره برداری رسید، هم زمان با احداث کارخانه پنبه، دو نهاد ژاندارمری و مخابرات با مرکز تلفن مغناطیسی، در جویبار مستقر گردیده و بعد از این دو نهاد در تاریخ 19/2/1338 بانک صادرات با شماره شعبه 126 در جویبار مسقر گردید.

    بر اساس گفته‌های افراد مسن و پیران با تجربه، با افتتاح ژاندارمری و مرکز تلفن و بانک و تأسیس کارخانه پنبه پاک‌کنی، این محدوده به خاطر وجود کارخانه پنبه به «ماشین خنه پیش» مشهور شده بود، که به مرکز ثقل خرید و فروش و تجارت منطقه تبدیل شد. از اصطلاح «ماشین خنه پیش» بعضاً افرادی که سن آنها از حدود هشتاد سال می گذرد یاد می کنند، به این محدوده از شهر جویبار، اهالی جویبار به دلیل وجود باغ‌های طبیعی از انواع درختان مثمره که در فصول مختلف سال، میوه خاص آن فصل به بار می‌نشست و کشت انواع سیفی خصوصاً هندوانه و خربزه، باغلو هم می گفتند، که این اصطلاح بیشتر در محدوده جویبار و بین افراد ساکن در آن محدوده مصطلح بود.

    اولین اداره گرداننده مجموعه شهری، شهرداری جویبار بود که در سال 1340 در جویبار مستقر گردید، که زیربنای اولیه روستاها و شهر جویبار در آن سال گذاشته شد، که مرحله به مرحله از حالت روستا و شهر با استقرار و گسترش سیستم بانکی و تجاری خارج و با استقرار بخشداری در سال 1370 بر سرعت این دگرگونی افزوده شد، با استقرار فرمانداری و دیگر ادارات تابعه بطور مستقل از قائمشهر از نظر اقتصادی نیز تحولی قابل توجه بوجود آمد.

Ø  رمز خوشبخت زیستن، در آن نیست که کاری را که دوست داریم انجام دهیم؛ بلکه در این است که کاری را که انجام می‌دهیم دوست داشته باشیم.

Ø      قدرت، جاذبه مرد است و جاذبه، قدرت زن.

Ø   آینده چیزی نیست که انسان به ارث ببرد؛ بلکه چیزی است که خود می‌سازد.

    محمد نوری چهره ماندگار موسیقی ایران در سال 1385، شامگاه دی­شب در سن 81 سالگی دیده از جهان فروبست. 

     درگذشت این بزرگ­مرد آواز ایران، که همه ما بارها ترانه­های جان مریم و سفر برای وطن او را شنیدیم، زمزمه کردیم و لذت بردیم بسیار تاسف برانگیز است.

     البته من هیچ‌وقت شیرینی شنیدن آواز ایشان در تالار شهید چمران  دانشکده فنی دانشگاه تهران را فراموش نخواهم کرد. روز خاطره‌انگیزی بود، پاییز سال ١٣٨٣ در جشن هفتاد سالگی دانشکده فنی حضور داشتیم که مجری اجرای زنده موسیقی توسط استاد نوری را به حضار وعده داد و ما بی‌صبرانه منتظر حضور ایشان بودیم و با قرار گرفتن ایشان بر روی سن، همه‌ی سالن به وجد آمد. . صدای خاص و پرطنین، نفس گرم و پرصلابت و ترانه­های خاطره­انگیز و حضور پرانرژی ایشان چنان لحضات پرشور و احساسی را برای حضار فراهم آورد که مطمیناً کسی از فارغ‌التحصیلان و دانشجویان حاضر نمی‌خواستند که آن لحضات پایان یابد...

    در سالی که از آغاز، سال هجرت اهالی هنر بود، امیدواریم این آخرین فقدان عزیز هنرمند باشد.

یادش گرامی، روحش شاد...

• همیشه افرادی هستند که تو را می‌آزارند،با این حال همواره به دیگران اعتماد کن و فقط مواظب باش که به کسی که تو را آزرده، دوباره اعتماد نکنی.

• زیاده از حد خود را تحت فشار نگذار، بهترین چیزها در زمانی اتفاق می‌افتند که انتظارش را نداری.

• اگر کسی تو را آنطور که می‌خواهی دوست ندارد، به این معنی نیست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد.

    جویباری‌ها سابقه درخشانی در ورزش اول ایران دارند و بسیار پرافتخار ظاهر شده‌اند. بخصوص در سالهای اخیر که معمولا در تیمهای ملی (البته در رشته کشتی آزاد) حداقل یک نماینده از شهرستان جویبار حضور داشته. بعد از درخشش مهدی حاجی‌زاده در مسابقات قهرمانی کشتی جهان در سال ٢٠٠٢ با کسب مدال طلای جهان و به ارمغان آوردن قهرمانی جهان برای تیم ملی ایران، کشتی‌گیرانی مانند رضا یزدانی، محمد باقر عالی، مسعود اسماعیل‌پور، سعید نیستانی و بسیاری دیگر بودند که در رده‌های مختلف ملی خوش درخشیدند. البته در سال‌های دور نیز بزرگانی مانند یعقوب نجفی جویباری، محمود اسماعیل‌پور، سبحان روحی و برادران واگذاری بودند که علاوه بر کسب افتخار در آن سال‌ها، اکنون نیز با کمک فراوان خود به کشتی جویبار توانسته‌اند بسیاری دیگر را برای افتخارآفرینی برای جویبار و ایران آماده سازند. البته مساعدت همه‌جانبه‌ی سلمان قادری، نایب رییس هیت کشتی مازندران، تاثیر به‌سزایی در کسب این موفقیت‌ها داشته.

علاوه بر رشته کشتی که در جویبار بسیار فراگیر می‌باشد در رشته فوتبال نیز چهره‌های شاخصی از جویبار در دنیای ورزش درخشیدند که از جمله آنان می‌توان به محمود فکری بازیکن و کاپیتان مطرح استقلال تهران و تیم ملی و شهاب گردان دروازه‌بان تیم ذوب‌آهن و تیم ملی اشاره نمود. شایان ذکر است که کمک‌ها و حمایت‌های بی‌دریغ علی نظری جویباری سرپرست تیم و قایم‌مقام باشگاه استقلال تهران در کسب موفقیت فوتبالیست‌های جویباری سهم به سزایی داشته.

     بر اساس شواهد و مستندات مکتوب تاریخی سابقه و گذشته تاریخی این شهرستان با محدودیت جغرافیایی گسترده‌تر از محدوده جغرافیایی فعلی این شهرستان به دوران صدر اسلام شاید هم جلوتر از بعثت حضرت رسول اکرم (ص) بر می‌گردد، که در این مورد باید کنکاش بیشتری در اسناد و کتب تاریخی باقیمانده از گذشتگان پرداخت.

      شهرستان جویبار از نظر بافت جمعیتی از قومیتهای مختلف تشکیل شده که بعضی از اقوام خودشان و بعضی بنا به دستور پادشاهان و امراء مملکتی در زمان‌های مختلف برای تأمین امنیت منطقه از هجوم و تاخت ترکمن‌ها ، ازبک‌ها ، روس‌ها و ..... در این نواحی سکونت داده شدند.

     اقوام ساکن در منطقه شامل خراسانی‌ها ، سمنانی ها، سوادکوهی‌ها ، فیروزکوهی‌ها ، عرب‌ها ، ترک‌ها ، کردها و بومی‌ها می‌باشند .

          شهرستان جویبار از نظر سیاسی و اداری در دهه‌های اخیر تحت عنوان دهستان گیلخواران (در لغت نامه مرحوم دهخدا پس از اشاره به موقعیت جغرافیایی گذشته جویبار شرح کوتاهی در مورد آن و مردمانی که به این واژه مشهور بوده‌اند که مجازاً واژه گیل به معنای افراد شجاع و دلیر، جنگاور و واژه خوار به معنای خوب تعریف شده است ) زیر مجموعه شهرستان قائمشهر بوده و بر اساس آمار مندرج در فرهنگ آبادی‌های سال 1365 دهستان گیل‌خواران از 83 آبادی و روستا تشکیل می‌شد که به مرور زمان بر اساس تغییرات طرح تقسیمات کشوری به بخش جویبار تغییر یافته که در سال 1376 این بخش با 74 روستا و آبادی از قائمشهر منتزع گردیده و به نام شهرستان جویبار با افتتاح فرمانداری در طرح تقسیمات کشوری قرار گرفت . این شهر از آن جهت جویبار نامیده شد که جوی و نهرهای زیادی در آن جاری بوده است.

       شخصیتهای مهمی در عرصه های گوناگون علمی ، هنری، سیاسی ، نظامی و ورزشی در شهرستان جویبار پا به عرصه وجود نهادند .

        شهرستان جویبار با وجود داشتن آب و هوا و چشم اندازهای طب  یعی و نزدیکی به سواحل زیبای دریای خزر و با وجود اماکن زیارتی ، مذهبی، آثار تاریخی و نهرهای فراوان جولانگاه مناسبی برای گردشگران و مسافران می‌باشد.

    از مراکز دیدنی جویبار می‌توان سواحل چپکرود، جمعه بازار سنتی، سیکاپل، پل آجری آزان، خشت پل و تکیه کردکلا را نام برد.

     جویبار مردمی سخت کوش دارد. بخش کشاورزی، وجه غالب اقتصاد منطقه است. علاوه بر وجود کارگاه‌ها و کارخانجات تولیدی در نقاط مختلف شهرستان، قسمت عمده‌ی آن در شهرک صنعتی وابسته به شهرستان جویبار ایجاد شده‌اند که عمدتا در زمینه تولید صنعتی ماشین آلات و تجهیزات کشاورزی فعال می‌باشند و از رونق بالایی برخوردارند. قابلیت‌های بالقوه منطقه بویژه در توسعه گردشگری و صنعتی، برجسته است. در صورت احداث جاده چهاربانده ساحلی بابلسر – جویبار – بهشهر و ارتباط مستقیم جویبار به دریا، منطقه  در  کانون توجه برنامه ریزی منطقه ای جویبار، قائمشهر و سوادکوه قرار خواهد گرفت.رودخانه سیاهرود از میان این شهرستان عبور کرده و به دریای خزر می‌ریزد.

 پلی تاریخی که جمعه بازار  در کنار آن تشکیل می‌شود

خشت پل مربوط به دوره قاجارپه

  برای اطلاعات بیشتر می‌توانید به لینک زیر مراجعه کنید:

  جویبار در ویکی‌پدیا

شهرستان جویبار از شهرهای ساحلی در مرکز استان مازندران می باشد شهرستان جویبار با 6/2 درصد جمعیت مازندران و حدود 300 کیلومتر مربع، پیشتر بخشی از شهرستان قایم شهر بود و در سال ۱۳۷۶ به شهرستان تبدیل شد.

میدان کشتی در ورودی شهر

مشخصات جغرافیایی جویبار در استان مازندران :
شهرستان جویبار یکی از شهرستانهای مرکزی استان مازندران است. مرکز این شهرستان، شهر جویبار است.مختصات جغرافیایی آن ۴۷ ۵۲ تا ۵۸ ۵۹ ۵۲ طول شرقی از نصف النهار مبدا و ۳۳ ۳۶ تا ۴۷ ۳۶ عرض شمالی است.حدود آن از شمال به دریای مازندران از جنوب به شهرستان قائمشهر از شرق به شهرستان ساری واز طرف غرب به شهرستان بابلسر می‌رسد.

طبق آمار سال 1385جمعیت شهرستان جویبار ۷۲۶۶۵ نفر بوده ‌است و ۶۸٪ جمعیت در نقاط روستایی سکونت داشته‌اند. از این تعداد ۵۲۳۸۴ نفر باسواد بوده‌اند. همچنین نرخ بیکاری در این شهرستان در حدود ۶.۵ درصد است.

درسال ۱۳۸۸ در این شهرستان درحدود ۱۷۵ واحد آموزشی در مقاطع مختلف تحصیلی در حال آموزش به ۱۳۰۰۰ دانش آموز می‌باشند. همچنین دو مرکز آموزشی دانشگاهی شامل دانشگاه آزاد اسلامی و دانشگاه پیام نور نیز در شهرستان جویبار با دارا بودن حدود 2500 دانشجو در حال فعالیت می باشند.

جمعیت شهر جویبار در سال ۱۳۸۵، برابر با 27117 نفر بوده است .شهرستان جویبار دارای 75 روستا می باشد.

 طبق تقسیمات کشوری دارای دو بخش گیل خواران و مرکزی و ۴ دهستان حدود ۳۰۰ کیلومتر مربع وسعت بوده‌است.

• بخش گیل‌خوران  شامل دو دهستان چپکرود و  دهستان لاریم و نیز شامل شهر  کوهی‌خیل میباشد.
• بخش مرکزی شهرستان جویبار  دارای دو دهستان حسن‌رضا و سیاهرود  و همچنین شهر جویبار میباشد.