جویبار شهری در ساحل دریای خزر

Juybar (Jouybar) city near the Caspian Sea
 
سیمای صنعت کشاورزی جویبار
ساعت ۸:٥٠ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢ دی ۱۳۸٩ : توسط : مجید نظریان جویباری majid nazarian juybari

شهرستان جویبار به لحاظ موقعیت خاص جغرافیایی دارای اراضی پست جلگه­ای می باشد و مجاورت با دریای مازندران، آب و هوای معتدل و مرطوب، دارا بودن اراضی مستعد و مردمان سخت کوش که از دیر باز در امر تولید محصولات زراعی و دامی مشغول بوده­اند، در چندین دهه قبل، اکثر اراضی این منطقه به کشت برنج و گندم اختصاص می­یافته و به تدریج کشت محصولاتی مانند برنج، گندم، سویا، کلزا و مرکبات، متداول و سطوح بیشتری از اراضی، به کشت این محصولات تخصیص یافته­ است.

از گذشته­های دور، صنعتگران محلی، در این منطقه، با ساخت وسایل اولیه کشت و زرع شامل بیل، فوکا، دره(داس) و چنگه و... مبادرت می­نمودند. با پیشرفت علوم کشاورزی و تغییر روش در مراحل کاشت و تسریع در امور و کاهش صعوبت کاری با ورود تیلر و تراکتور، بخصوص در اراضی شالیزاری، صنعتگران نیز به موازات کشاورزان، در استفاده از ماشین در شخم و شیار اراضی، بر اساس نیاز کشاورزان،مبادرت به طراحی و ساخت ادوات و دنباله بندهای مخصوص نمودند. با تغییر کشت از پنبه، به سایر محصولات، بویژه محصولات استراتژیک شامل برنج، گندم و غلات، سویا و کلزا و مرکبات زمینه ساخت ادوات و دنباله بندهای مورد نیاز در اراضی، توسط صنعتگران جویباری مهیا گردید و در راستای تسهیل در مراحل آماده­سازی اراضی شالیزاری انجام می­شد، ایجاب می­نمود از ابزار خاص به منظور فرو نرفتن تراکتور و حرکت در اراضی باتلاقی استفاده گردد.

صنعتگران منطقه بر اساس نیاز کشاورزان با ساخت و طراحی دنباله بندهای مورد نیاز کشاورزان، باعث استفاده بهینه از ماشین در اراضی کشاورزی شدند.

در چهار دهه قبل، تعداد صنعتگران کمتر از تعداد انگشتان دست بوده و به مرور زمان و با پیشرفت­هایی که در امر کشاورزی به وجود آمد، تعداد این صنعتگران به حدود 50 نفر رسیده که در چهار دهه قبل با ابتدایی ترین وسایل و امکانات، نسبت به ساخت ادوات و دنباله بندها اقدام می­نمودند و تاثیر بسزایی در امر اشتغال­زایی این شهر داشته­اند. مرحومین استاد سید ابراهیم شریف­زاده و استاد حاج علی اصغر چلنگری بانیان تولید ادوات کشاورزی و دنباله بندها در این شهرستان بودند که رفته رفته فرزندان این صنعتگران سنتی، با استفاده از دستگاههای جدید و رعایت اصول فنی و فناوری روز اقدام نمودند و همواره به عنوان تولید کنندگان نمونه در سطح شهرستان، استان و حتی کشور مطرح بوده و با اخذ لوح­ها و تقدیرنامه­های مختلف تحولی در بخش صنعت کشاورزی فراهم ساختند.

البته شایان ذکر است که در حال حاضر با وجود رونق گرفتن صنایع دیگر در جویبار، صنعت کشاورزی بسیار کم فروغ شده و فعالین در این بخش کم کار شدند که دلیل آن برای من مشخص نمی باشد ولی امیدوارم مسوولین دلیل آنرا بدانند و چاره ای برای آن بیندیشند، تا هم اشتغالزایی در این بخش و هم بخش کشاورزی رونق پیدا کرده و معضل بیکاری در این شهر حل گردد ودغدغه جوانان شهرمون کم شود، به امید آن روز که با تلاش مسوولین قابل حصول خواهد بود.