محمد نوری چهره ماندگار موسیقی ایران در سال 1385، شامگاه دیشب در سن 81 سالگی دیده از جهان فروبست.

درگذشت این بزرگمرد آواز ایران، که همه ما بارها ترانههای جان مریم و سفر برای وطن او را شنیدیم، زمزمه کردیم و لذت بردیم بسیار تاسف برانگیز است.
البته من هیچوقت شیرینی شنیدن آواز ایشان در تالار شهید چمران دانشکده فنی دانشگاه تهران را فراموش نخواهم کرد. روز خاطرهانگیزی بود، پاییز سال ١٣٨٣ در جشن هفتاد سالگی دانشکده فنی حضور داشتیم که مجری اجرای زنده موسیقی توسط استاد نوری را به حضار وعده داد و ما بیصبرانه منتظر حضور ایشان بودیم و با قرار گرفتن ایشان بر روی سن، همهی سالن به وجد آمد. . صدای خاص و پرطنین، نفس گرم و پرصلابت و ترانههای خاطرهانگیز و حضور پرانرژی ایشان چنان لحضات پرشور و احساسی را برای حضار فراهم آورد که مطمیناً کسی از فارغالتحصیلان و دانشجویان حاضر نمیخواستند که آن لحضات پایان یابد...
در سالی که از آغاز، سال هجرت اهالی هنر بود، امیدواریم این آخرین فقدان عزیز هنرمند باشد.
یادش گرامی، روحش شاد...
