جویبار شهری در ساحل دریای خزر

دوشنبه 5 مرداد عادل فردوسی‌پور تو برنامه نود یک گزارش از حسن روشن پیشکسوت استقلال نشون داد. آقای روشن به حضور آقای علی نظری جویباری تو استقلال و ندادن پست به خودش تو این تیم سرشناس، اعتراض کرد (البته غیر مستقیم). و با تمسخر گفت که پیشکسوتان استقلال بزرگانی مثل جویباری! یعنی این درست نیست، بلکه باید بگیم بزرگانی چون جباری و ... که منظورش بکار بردن جمله "بزرگانی چون روشن" نیز بود و به راحتی می­شد از فحوای کلامش فهمید..... البته انقدر این حرف­ها را با جملاتی سخیف و پر از بغض گفت که واقعا تاسف برانگیز بودند. آره اگه از من یا هر آدم منصفی بپرسین می­گیم که ما ترجیح می دیم بشنویم تو کادر هدایت استقلال بزرگانی چون نظری جویباری حضور دارند تا اینکه برای اسم آقای روشن کلمه بزرگ را به کار ببرند. اگه حسن روشن بازیکن استقلال بوده، بازیکن خیلی خوب استقلال هم بوده، زحمت کشیده.... ولی چه فایده، که آدمی با این شخصیت، با این ادبیات، با این بغض و ...که همش دوست داره استقلال نتیجه نگیره تا بتوبه به کادر مدیریتی و کادر فنی تیم گیر بده و خودش و مطرح کنه... عنوان پیشکسوت استقلال و یدک بکشه!!

در عوضش نظری جویباری اگه بازیکن فوتبال نبوده، اگه بازیکن استقلال نبوده ولی خیلی خیلی بیشتر از آقای روشنِ مدعی، برای استقلال زحمت کشیده، خیلی خیلی بیشتر کمک کرده به تیم و انقد با شخصیت هست که هر وقت از تیم کنار بوده و نتونسته کمک کنه، تیشه برنداشت به ریشه استقلال بزنه، هر روز با مصاحبه­های بی مقدارش روحیه تیم و خراب نکرد، آرزوی شکست استقلالُ نکرد....

آره با این حساب کتاب، آدم عارش می­یاد بگه یکی مثل آقای روشن پیشکسوت استقلالِ، با این شخصیتش بیشتر باعث کسر شان استقلال هست تا مایه­ی مباهات آن، که ما بخوایم واژه بزرگ را برای ایشان بکار ببریم. هر وقت ایشون بزرگ شدند و جنبه این کلمه رو داشتن خود به خود براشون به­کار می­ره و لازم نیست که خودش تذکر بده.

البته چه بهتر که ایشان کمتر مصاحبه کنند (البته اگه اصلا مصاحبه نکنن که خیلی بهتره..) تا همون خاطره خوش بازی­هاش تو ذهن مردم بمونه و چیزی از اخلاقش ندونن.

امیدوارم انقد سطح فرهنگ تو جامعه ورزشی ما بالا بره که دیگه شاهد این کوته­بینی­ها نباشیم!!!